stories « WordPress.com Tag Feed

Bitterbessie dagbreek

Aletta — Wed, 30 Mar 2011 18:51:15 +0000

Bitterbessie dagbreek
(Ingrid Jonker)

Bitterbessie dagbreek, bitterbessie son
‘N spiee’l het gebreek, tussen my en hom
Soek ek na die grootpad, om daarlands to draf.
Oral draai die paadjies, van sy woorde af.
Dennebos herinnering, dennebos vergeet
Het ek ook verdwaal, trap ek in my leed
Papegaai-bont eggo, kierang kierang my
Totdat ek bedroe’, weer die koggel kry
Eggo is geen antwoord, antwoord hy alom
Bitterbessie dagbreek, bitterbessie son

Tradisionele chinese medisyne - wetenskap of wetenskapfiksie?

karen — Fri, 18 Mar 2011 12:18:42 +0000

Wens ek kon die storie eerstehands vertel, maar dan weer, dalk nie. My man was vroeër die jaar siek met griep. Met die eerste doktersbesoek gee die vrouedokter vir hom hoofpynpille en iets vir die slym. Dit is altyd hulle eerste aksie, en sê dan as jy nie beter voel nie, kom terug.. Lekker geldmaak, dink mens soms.
‘n Paar dae later is dit inderdaad erger en hierdie keer is sy afspraak by die mansdokter, wat op sy rekenaarskerm sien dat die eerste behandeling nie gehelp het nie. Drie minute later (!) is Frederik daar uit met antbiotika vir drie dae en nog goed vir slym. Dit werk helaas nie.
‘n Week later, na die hoeveelste slapelose nag omdat Frederik nie kan slaap nie, kry hy ‘n afspraak by die hoofdokter. Great dink ons, nou gaan hy gehelp word!
My mond het oopgehang toe Frederik my vertel het hoe die afspraak afgeloop het, en sure, ek het gelag.
Nadat Frederik in detail sy simptome en doktersbesoeke beskryf het, laat die dokter hom op die ondersoektafel lê en verseker hom hy weet van al hierdie goed. Toe gaan haal hy ‘n spieël en beweeg dit oor sy liggaam om sy energie op te spoor, wat toe gelukkig eerder verder as nader gevang was, anders was dit sleg. ?. Toe begin hy pakkies pille uithaal wat hy ook oor sy liggaam beweeg om uit te vind waar die probleem is – dit laat jou jou pols styg as dit die regte plek tref. Op die ou end lê daar ‘n berg “suikerpille (=homeopatiese pille) op Frederik se bors, wat sy siekte sal aanspreek. En die dokter begin dit vir Frederik te voer, pille van die, druppels van daai. Maar die beste is … om die harmonie tussen dokter en pasiënt te bevorder, neem die dokter SELF presies dieselfde pille!
Dink Frederik was te geskok om weg te hardloop, want die dr gaan haal toe iets soos ‘n stud-geweer, en skiet drie studs in sy ore (darem nie deur nie). Dis soos akupunktuur, maar nie met fyn naalde nie. Hy het eers later gesien dis studs, en die dr het gesê hy moet dit so lank as moontlik in los. Hy kon nie op sy sye slaap nie, so seer was dit. Ek moes hom help om dit uit te pluk.
‘n Paar dae later kom daar toe by die huis ‘n pak pille aan, berei van verskillende kruie en gedroogde sonbesie. Dit lyk soos ‘n groot pak bob martins as jy my vra. Het helaas nog niks gehelp nie.

Nodeloos om te sê gaan hy nou na ‘n “regte” dokter toe gaan, wat hopelik sal kan help. Ek is alles vir blommetjie medisyne en karma en wat nog, maar jhel… Hy het eers oorweeg om nie die doktersrekeninge te betaal nie, maar wat, mens betaal mos vir vermaak, of?

Die porselyn pop

Aletta — Wed, 16 Mar 2011 13:13:32 +0000

Janneke maak stadig, maar seker haar oe oop en loer na die ander kant van die kamer. Daar in die hoek le ‘n pop. Nie net enige pop nie, o nee. Dis ‘n porselyn poppie. Die porselyn pop se hare is ‘n asemrowende donker swart en haar oe die blouste blou. Haar wange is die pienk wat net by porselyn poppe voorkom en haar gesiggie is so wit soos sneeu. Hare rok het die mooiste fyn valletjies en is met die fynste borduur werk versier. Janneke staan versigtig op en stap voetjie vir voetjie na die hoek van die kamer. Sy tel die poppie versigtig op n bestudeer elke klein deeltjie van die pop. Van haar oulike neusie tot by haar rooi skoentjies. Skielik loop daar iemand by die kamer in. Janneke skrik so groot dat sy die pragtige pop laat val. Die arme pop het in flenters gebreek. Al wat nog oor is, is haar opgestopte lyfie. Janneke kyk stadig op van die grond af. Dis net haar pa. Sy het nou sowaar haar ma se gunsteling porselyn pop gebreek net opdat haar pa ingeloop het. Wat sal sy vir haar ma se. Hoe gaan sy dit aan haar ma verduidelik. “Die kos is reg.” is al wat haar pa se. hy het duidelik gesien wat gebeur het, maar hy ignoreer die situasie geheel en al. Janneke loop weereens voetjie vir voetjie, by die deur uit op pad sitkamer toe. Wat gaan sy nou maak? Sy weet self nie.

Die Liefde

Aletta — Thu, 10 Mar 2011 19:35:15 +0000

Die liefde is mooi
Die liefde is lelik
Die liefde is eenvoudig
Die liefde is ingewikkeld
Die liefde is vreugdevol
Die liefde is hartseer
Die liefde is deurmekaar
Die liefde is netjies
Die liefde is woes
Die liefde is rustig
Die liefde is stadig
Die liefde is vinnig
Die liefde is oral
Die liefde is alles
Die liefde is God

Nie 'n perdeby se kans nie

karen — Mon, 28 Feb 2011 15:31:33 +0000

Ek het op die artikel afgekom in ‘n Duitse populêre wetenskapstydskrif (Wunderwelt wissen), en vertaal die belangrikste hier – baie interessante feite!

As jy ‘n perdeby kwaad gemaak het, en nou moet hardloop om nie gesteek te word nie, sal jy vir Usain Bolt moet vra vir wenke. Ok, behalwe vir Bolt (wat tot 37 km/h kan hardloop), is perdebye met tot 30 km/h, so vinnig soos ‘n goed geoefende kortafstand atleet. Vir meeste ander insekte is dit ook waar die resies op hou, hulle is te lig en broos om vinniger deur die lug te kan beweeg.
Die wêreldrekord vir insekte word gehou deur die groot naaldekokers van die Anisoptera familie. Hulle kan met ongeveer 90 km/h van hulle vyande wegvlieg. Vir die wat nie geweet het nie, soos ek, is daar ook klein insekte wat lyk soos naaldekokers, maar in der waarheid waterjuffers genoem word. Naaldekokers se agtervlerke is breër as hulle voorvlerke, terwyl die voor- en agtervlerke van waterjuffers gelyk is. Naaldekokers hou ook hulle vlerke weg van en loodreg tot hulle liggame wanneer hulle rus, terwyl waterjuffers hulle vlerke teen hulle liggame hou.

In elk geval, ook insekte sonder vlerke kan hulle vinnig uit die voete maak. Kakkerlakke het baie sterk bene, en kan tot 40 km/h haal! Miere is nie so haastig nie, en loop so rond 0.3 km/h (behalwe dalk as hulle met ‘n blik stroop gevang word).

En wat van die gewone huisvlieg? Die kan net 6 km/h haal, maar sy reaksietyd is vyf keer vinniger as ‘n mens s’n. Voor hy platgeslaan word teen die venster, red hy homself nie deur sy vlerke vinniger te klap nie, maar deur ‘n spektakulêre bollemakiesie!

Hoe om jou troetelkameel te versorg

karen — Wed, 23 Feb 2011 08:17:57 +0000

So, die semester het weer begin en tyd om plek te maak vir veeartseny-dinge tussen al die dierebeskerming.
As jy ‘n kameel kry vir jou verjaardag, sal jy weet hoe om die “skip van die woestyn” reg te versorg? Gee mens net hooi (en dinge), of is daar ander, veral, fisiologiese aspekte wat mens ingedagte moet hou?
Laasjaar het Onderstepoort ‘n kameel as pasiënt gekry – ‘n dromedaris om spesifiek te wees. Die juffrou het uit die bloute begin inmekaar sak, selfs sonder iemand hopeloos oorgewig op haar rug. ‘n Dromedaris het net een boggel (die klassieke kameel), en ‘n baktriese kameel het twee boggels (kom meer voor in Asië, waar die kouer is).
Bloedtoetse het gewys dat die kameel se natrium-vlakke baie hoog was in vergelyking met ander vee soos beeste. Na ‘n bietjie speurwerk het hulle agtergekom dat kamele natuurlik baie natrium in hulle bloed het, en daarom altyd ‘n soutlek tot beskikking moet hê, of daagliks ‘n handvol sout eet. Kamele benodig ook ‘n hoë proteïendieët, en baie eienaars in die Midde-ooste voer hulle kamele vleis sodat hulle genoeg proteïen het vir die lang woestynreise wat hulle doen. Ek kon die stelling nie bevestig nie (maar ek neem aan as dit op Onderstepoort se website staan moet dit reg wees (?)).
Ek het verder in ‘n boek oor woestyndiere op die interessante feite oor kamele afgekom
- Die normale rustende liggaamstemperatuur van ‘n kameel is 34 °C, en kan opgaan tot max. 42 °C. Vir meeste ander soogdiere is so ‘n groot temperatuurskommeling dodelik! Maar dit verhoed dat die kameel sweet, en die water is vir hom belangriker as ‘n bietjie hitte.
- ‘n 600 kg kameel kan 200 L water drink in 3 minute. Dis waarskynlik kamele wat regtig lanklaas water gehad het (hulle kan 10-15 dae sonder water by 30-35 °C). Ons het self gesien hoe drink ‘n kameel 50 L water in ‘n paar sekondes. Baie indrukwekkend.
- Die boggel bestaan uit 10-15 kg vet (nie water nie, vir die wat nie op skool opgelet het nie!). Dit is ‘n goeie energiestoor want dit het baie kalorieë per gram. Die kameel stoor geen vet elders in sy liggaam nie, en dis baie goed uitgedink so. Vet op ander plekke op sy liggaam sou ekstra insolasie wees, en sal die hitte verlies vertraag, wat nie slim is vir ‘n woestyn dier nie.
- Kamele se rooibloedliggaampies is ovaal, i.p.v. rond, sodat die bloed nog kan vloei wanneer die kameel baie gedehidreer is.
- Kamele se niere kan urien so konsentreer dat die piepie so dik soos stroop uitkom, en hulle derms neem soveel water op dat hulle poefie vure kan aansteek so droog is dit. Alles om daai kosbare water te bewaar.

O ja, die kameel was weer op haar voete na die behandeling en inligtingsessie oor die regte voeding.

Woordeboek vir Afrikaanse Amateurs

Jan Twak — Tue, 18 Jan 2011 17:12:38 +0000

‘n Mens kry darem mense wat mooi kan skryf. Fancy en grênd man! Halfpad deur hul letterkundige wer

Plaasjapies, rekenaars en skroewedraaiers

Jan Twak — Mon, 17 Jan 2011 07:26:12 +0000

Groot humorsin rakende my tegnologiese –en handvaardighede was aan die orde van die dag, toe ek in m

Pappa wag vi jou....

Adoonsie — Sun, 16 Jan 2011 07:17:45 +0000

Oom Herklaas Viljoen* was ‘n goeie man. Goed vir sy mense en lief vir sy vrou en kinders. Oom Herklaas het geboer daar anderkant Bothaville. Oom Herklaas was bang vir niks. Wel, amper niks. Oom Herklaas was bang vir niks , behalwe vir tronk toe gaan. Vir een of ander rede wat die mense nooit kon verklaar nie , was Oom Herklaas dood bang vir tronk toe gaan. Skuldig of ontskuldig, maak nie saak nie. Natuurlik het die onlangse TV advertensies vir dronk bestuur glad nie nie gehelp nie. As daardie laaste man op die TV sê:”Pappa wag vi jou.”, het Oom Herklaas so ‘n benoude kyk in sy oë gekry en die kanaal verander.

Gepraat van dronkbestuur… Oom Herklaas het ook een groot passie in die lewe gehad. Rugby. Maar meer presies , die dorpspan se klub rugby. Self het hy nooit klub rugby gespeel nie, maar elke Saterdag as daar ‘n wedstryd aan was , was Oom Herklaas daar. Vurig het hy op en af gehardloop langs die veld en die manne aangespoor of die ref beledig na gelang van wie voorgeloop het. En so , na elke wedstryd, het Oom Herklaas dan saam met die manne in die dorp se kroeg die oorwinning gaan vier of die verloor gaan verwerk. En dan sou Oom Herklaas laat in die aand die pad terug plaas toe aandurf in wat net beskryf kan word as ‘n erg beskonke toestand.

So kom dat dit Oom Herklaas se vrou een Saterdag aand vir Dominee wakker bel. Eintlik was dit al vroeg Sondag oggend. Eers verwag Dominee die ergste , maar dan hoor hy dat Oom Herklaas weg is. Die familie het nou al almal gebel. Die kroegman beaam dat Oom Herklaas wel daar was , maar dat hy darem so net na middernag huiswaarts gekeer het. En geen van die boere langs die pad rapporteer dat hulle weet van ‘n ongeluk , of dat Oom Herklaas daar by een van hulle kom aanklop het vir hulp nie. Hulle spreek af dat die familie van die plaas se kant af dorp toe sou ry om vir Oom Herklaas te soek , terwyl Dominee van die dorp se kant af plaas toe sou ry om te kyk of hy nie vir Oom Herklaas kan opspoor nie.

Dit is toe ook Dominee wat Oom Herklaas se bakkie vind waar hy netjies langs die pad afgetrek staan net duskant Albert Le Roux** se plaas opstal, met Oom Herklaas nog steeds agter die stuur. Oom Herklaas sit en tuur so in die verte in , en Dominee klim maar aan die passasiers kant in om te hoor wat die moeilikheid is.

“En nou , Oom Herklaas?”, vra Dominee
“Kyk daaaar.” seg Oom Herklaas terwyl hy in die verte in beduie. Dominee kyk, maar hy sien niks buitengewoon nie.
“Waar , Oom Herklaas ?” vra Dominee terwyl hy ook nou stip in die donker in tuur om te sien waarna Oom Herklaas wys.
“Daar man, kyk daar sit die bliksem” seg Oom Herklaas. Dominee kyk , maar hy sien nie die bliksem nie.
“Nee Oom Herklaas, ek is jammer, maar ek sien nie die bliksem nie.” waag Dominee nou ook maar die groot woord oor sy lippe.
“Kyk dominee, daar met die blou lig.” Dominee kyk , maar al wat hy sien is Albert Le Roux se ultraviolet gogga vanger se blou lig wat so tussen die takke deur flikker.
“Wie is daar by die blou lig Oom ?” vra Dominee.

“Die spietkop, man,” seg Oom Herklaas, “Kyk daar, die bliksem wag vir my!”

*nie sy regte naam nie.
** Ja ja – julle weet mos nou al , ook nie sy regte naam nie.

PS: Die storie is aan my vertel deur ‘n dominee. Ek het hom so effens aangepas en verwerk.

Los my..

Adoonsie — Sat, 15 Jan 2011 12:33:36 +0000

My (ex) vrou was ‘n jeugpastoor by ‘n kerk in Bloemfontein. Een van die kerke wat daar in die binnnedorp (city centre) hulle bediening gehad het. Saam met haar was daar ‘n pastoor wat sy bediening meerendeels onder die ou mense gehad het.

So stap die pastoor een middag uit die kantoor uit om die draai na Star bakery toe om ‘n wegneem etetjie te gaan koop. Nou bokant Star bakery was daar ‘n paar woonstelle. Een van die woonstelle was gebruik deur ‘n groepie prostitute wat in die area met hulle talente gewoeker het.

Soos wat Abel(nie sy regte naam) toe so om die hoek stap na Star bakery toe kom een van diè dames van voor af na hom aangestap. Sy steek vas en trek haar rok so op in ‘n ‘sexy pose’ en wys vir Abel baie meer as net bobeen terwyl sy hom uitnooi om saam met haar sy midaag ete te kom geniet.

Die beste wat Abel se verskrikte brein by sy mond kan uit kry tewryl hy omdraai en weghol is om vir haar te sê :”Haai nee !! Los my!!! Ek is vannie kerk!!”

Ek wou ook maar net vriendelik wees

Adoonsie — Thu, 13 Jan 2011 16:07:06 +0000

So twee jaar na matriek gaan kuier ek by my vriend Gert op die plaas. Ek werk op daardie stadium vir die kerk as ‘n jeugpastoor en Gert swot B.Agric. Gert se pa het ‘n plaas gehad daar nady Hertzogville wat ek vermoed Gert in die tussentyd nou op boer.

So kom dit die aand dat Gert nog so ‘n bietjie moet swot vir ‘n vak wat hy die Maandag skryf en ek is verveeld. Ek besluit toe om so ‘n entjie buite in die veld te gaan stap. Toe ek buite kom besef ek dit is stik donker. Vir ‘n stadsjapie soos ek was dit vreemd om met so ‘n absolute donkerte te doen te kry. Ek kon regtig nie my hand voor my oë sien nie.

Maar nou ja – ek het gesê ek gaan stap en ek is nou buite so ek besluit toe om maar net so met die grondpad aan te loop.

Terwyl ek loop hoor ek ‘n vreemde geluid wat my n rukkie neem om te plaas. Uiteindelik besef ek dat die geluid wat ek hoor die suising van ‘n 28dikwiel se bande op die grondpad is. Ek besef toe dat dit een van die strooisbewoners is wat op sy baaisiekel in die grondpad op pad is terug huis toe.

Nou besef ek dat as ek nie die man kan sien nie hy my beslis ook nie in die pad gaan sien staan nie in die stik donkerte nie. Dus staan ek toe maar so net net van die pad af op die skouer en luister hoe man al hoe nader kom.

Terwyl ek nou so staan dink ek by myself hoe wonderlik die man se oë moet wees om in die donkerte te kan sien waar hy moet ry. Die gedagte laat my toe nou ook dink dat dit sou beteken dat selfs as ek hom nie kan sien nie , hy my sekerlik dan sal raaksien.

My ma het haar bes gedoen om haar spruite ordentlik en met goeie maniere groot te maak en met ma se opvoeding in gedagte besluit ek toe om darem die man ten minste vriendelik te groet as hy nou by my verby kom. Dis nou vir ingeval hy my kan sien. Ek wou nie hê hy moes dink ek is ongeskik nie. En toe die geluid van sy wiele dit vir my duidelik maak dat hy nou omtrent hier langs my moet wees waar ek net so langs die pad staan, toe groet ek hom ook met ‘n: “Goeie Naand.”

Die geluide wat gevolg het was my enigste hulp om die volgende paar sekondes se gebeure te probeer ontsyfer.

In ‘n redelikke kort tydsbestek het ek gehoor hoe die man ‘n baie benoude ‘Hau !!’ uiter, gevolg deur die klank van ‘n fiets wat op die gronpad neer kletter soos hy skoon bo-oor die handvatsels spring en die voetval van iemand wat hardloop asof sy lewe daarvan afhang wat al dowwer word in die stof pad.

Die volgende more het ek en Gert die ou dikwiel in die stofpad gekry daar waar hy gelos is.

Tot vandag toe wonder ek wat deur die arme man se gedagtes geflits het toe ‘n vreemde stem hier langs hom in die donker met hom gepraat het.

Ek sit nou met 'n yslike probleem

Adoonsie — Tue, 11 Jan 2011 18:06:21 +0000

Sien, Jan Twak het my mos nou gaan staan en ‘tag’ om ook my beste naam-gat-maak-storie te kom vertel. Die probleem is , dat na so ‘n meesterstuk soos Jan s’n (Die storie en die naam-gat-maak) is daar nie ‘n manier wat ek met iets sal kan opkom wat daarby sal kan kers vashou nie.

Die beste wat ek sal kan doen (en ek weet nou al dit gaan vêr te kort skiet) is om maar met iemand anders se kallers te ploeg.

Ek het in my lewe al ‘n hele klompie werke gehad. Onder andere het ek ook in ‘n hele paar 1 uur foto ontwikkelaars gewerk. Eendag bring ‘n dame, ‘n baie gereelde en goeie klient in haar middel dertigs, vir my ‘n stuk of 5 geheue kaarte vir haar kamera en vra of ek nie die inhoud van die kaarte vir haar op ‘n CD kan sny nie. Sy weet nie wat op die kaarte is nie , maar as dit moontlik is kan ek sommer die fotos saam met haar nuwe kamera se fotos op ‘n CD sit, dan kan sy ook sommer sien wat op die ander kaarte is. Die nuwe kamera het ‘n klomp fotos op van haar kind se hokkie wedstryd wat hy graag vir sy maatjies wil wys.

Nou ja, die versoek is nie te moeilik nie en ek sê vir haar dat sy die volgende dag haar CD sal kan kom haal.

So sit ek toe die middag en kopieer die fotos van al die kaarte af na die CD toe. Todat ek by die laaste kaart kom en die ‘thumbnails’ van die fotos op my skerm verskyn. Nou kyk , ek was teen daai stadium darem al so 6 jaar getroud en soos dit is , is daar min dinge wat ‘n mens nie êrens in jou lewe agter ‘n foto drukker in ‘n ’1hour lab’ te siene kry nie. Ek het besef dat as ek nou die fotos op die kaart saam met haar seun se hokkie fotos op dieselfde CD sit gaan, ek dalk haar 11 jarige seun en sy maatjies se kennis van die menslike anatomie en sy werkinge dalk baie vinnig, baie baie gaan verbreed. Nie dat die seun of sy maatjies dalk sou omgegee het nie. Maar ek het vermoed dat Ma en Pa dalk nie met hulle spruit (en sy maatjies) daardie tipe van dinge sou wou deel nie.

Ek plaas toe maar die fotos op ‘n ander CD met die doel om dit vir haar apart te gee sodat dit nie in boetie se hande beland nie. Nou moet ek noem dat mevrou X ‘n baie gesofistikeerde en konserwatiewe dame was. Nou nie die tipe wat graag haar fotos van dit wat sy en manlief in hulle privaatheid doen met ander sal wil deel nie.

Die volgende middag stap mevrou X toe ook in die winkel in en ek besef dat ek die ou saakie nou met vreeslik baie takt sal moet aanpak. Ek gee toe vir haar die CD met al die fotos op en gee toe vir haar die ander CD terwyl ek noem dat sy liefs die ander CD maar moet kyk as die kinders nie by is nie. Ek het gehoop dat die verduideliking genoeg sou wees om ons altwee ‘n moerse verleentheid te spaar, maar ongelukkig vang sy toe nie die skimp so mooi nie en dring aan om te weet wat op die CD’s is. In teendeel sy vra of ons nie sommer gou na die fotos kan kyk op die rekenaar in die winkel nie.

Ek hou vol dat dit nie ‘n goeie plan is nie en dat sy maar eerder die fotos rustig en alleen by die huis moet gaan kyk. En steeds vang die dame nie skimp nie en wil nou redelik ernstig weet wat op die CD’s is. Al wat ek kon doen sonder om dit nou vir haar in grafiese detail te beskryf was om te noem dat die fotos is van ‘n besliste volwasse natuur.

En daar kan ek sien hoe die liggie vir haar aangaan. Ek het haar eintlik vreeslik jammer gekry. Ek kon sien hoe haar brein deur al die moontlikke opsies sif en by die regte een uitkom. Eers word sy spier wit. En toe bloos sy bloedrooi voordat sy haar CD’s en handsak gryp en by die winkel se deur uitvlug sonder om te betaal. Dit moes beslis vir haar baie baie moeilik gewees het.

Die volgende dag het haar man tyd by die werk af geneem om my persoonlik om verskoning te kom vra vir die hele penarie. Die fotos was fotos wat hy geneem het en gedink het hy het uitgevee. Dit was ook die laaste keer wat ons mevrou X in ons winkel as ‘n klient gehad het. Van daardie dag af het sy haar fotos by ander winkel ontwikkel. Ek dink ook nie ek het haar ooit weer in ons inkopie sentrum gesien nie.

Skaapselle

Jan Twak — Tue, 11 Jan 2011 09:33:21 +0000

Ek ontdek hierdie enetjie in die trommel vrybriewe agter in die klerekas. Dit is ‘n brief wat ek aa

Noodplan as jy die Lotto wen

Jan Twak — Mon, 10 Jan 2011 09:54:17 +0000

Jammer as jy dalk straks hierdie al op ‘n ander forum van my gelees het, ek beskou dit egter b

Alle paaie lei na Edenburg

Jan Twak — Sun, 09 Jan 2011 12:55:49 +0000

Mamma stap oudergewoonte lunch-tyd by die kêffie in, om ’n ietsie vir die maag te gryp. So tussen ’

Blinkjan en 'n geskikte stoot

Jan Twak — Fri, 07 Jan 2011 13:42:28 +0000

Mamma is weer moerig die oggend. Die bank wil op ‘n klomp van een van haar kliënte se goedere besla

Die prys van Lus

Jan Twak — Thu, 06 Jan 2011 12:58:56 +0000

Dis nou genoeg, besluit ek en Mamma. Die vier kinders. Heeltemal genoeg, ons soek nie nog nie. Da

Ek speel wegkruipertjie met Vaderkersfees

Aletta — Sat, 11 Dec 2010 13:16:51 +0000

Jy sal nie glo wat gebeur het nie. Een oggend, net na ek opgestaan het, kry ek vir Vader-kersfees in my kombuis. Hy sê die koekies wat hy by my skoorsteen gekry het was vir hom net te lekker en hy het gedink hy sal net saggies in my kombuis in sluip en vir hom nog so ‘n paar uithaal. Hy het toe soveel van die koekies geëet dat hy te swaar van vir sy motorfiets. Ek het so tydjie net na hom gestaar en na so ‘n paar oomblikke vir hom gevra. “Ek dag jy het ‘n BMW gehad laas keer toe ek so vinnig vir jou deur my kamervenster gesien het?” Vader kersfees het sy kop geskud en geantwoord:”Dit was ‘n Volkswagen, ek dink jy het verkeerd gekyk.” Daarna het hy opgestaan van my kombuis tafel en vir hom nog ‘n glas melk gaan skink. Na hy weer gaan sit het vra hy toe vir my of ek al my presente oop gemaak het. Ek het gesê nee en na die sitkamer toe geloop om onder my kersboom te gaan kyk. Ongelukkig was daar niks nuuts onder die kersboom nie, wel in elk geval niks wat Vader-kersfees vir my gegee het nie. Al wat onder my Kersfees boom was, was die persent wat my Ouma vir my gegee het, die geskenk wat my ouers vir my gegee het en oupa se koevert. Oupa gee gewoonlik ‘n klein geldjie. Ek het net daar omgedraai om vir Vader-kersfees te gaan vra wat my geskenk van hom af is. “Ek, wel, um… ek het jou geskenk vergeet.” Dit is al wat hy vir my geantwoordd het. Ek het om net aan gegluur en gesê: “Is die punt van Kersfees nie om geskenke te kry nie of hoe? Is dit nie waarvoor jy heel jaar weerk nie?” Vader-kersfees het my verstom aangekyk en gesê: “My liewe kind, hoe kon jy tog vergeet waaroor Kersfees gaan. op kersdag vier ons die geboorte van Jesus Christus ons verlosser.” Na hy dit gesê het, besef ek dat hy reg is. Ek kan nie glo dat ek vergeet het waaroor Kersfees gaan nie. Ek was so vas gevang met ophewondenheid oor my presente dat ek skoon vergeet het waaroor Kersfees gaan en hoe opwindend dit eintlik is om te dink dat Jesus op Kersdag gebore was, net om later vir ons sondes aan die kruis te sterf. Dit is weerklik die grootste geskenk wat iemand vir ‘n mens kan gee. Vader-kersfees het lui, lui van die kombuis tafel op gestaan en gevra of ek nog steeds my persent soek. Ek het nee ges4 en gevra of hy wil bly vir die kersete. Hy het gesê dat hy ongelukkig nie kan nie, maar dat ek hom volgende jaar weer sal sien. Ek het toe vir hom gesê dat ek rêrig nie wou gehad het dat hy moes loop nie. Hy het toe vir my gesê dat hy een ronte wegkruipertjie met my sal speel. Dis nou hoe dit gekom het dat ek op Kersdag wegkruipertjie met Vader-kersfees gespeel het.

Die beer Muisie en die kat Muschi

karen — Fri, 19 Nov 2010 14:47:49 +0000

Ek sê sommer vooraf dat ek die artikel net so vertaal uit die 20minuten (gratis koerant; skakel hier). Wat ‘n interessante storie. En as jy nie wil lees nie, kyk net na die foto – dit spreek boekdele.

Tot die dood hulle skei

Die asiatiese swartbeer Mäuschen, wat jare in die Berlin Dieretuin met ‘n kat saamgeleef und selfs kos met haar deel het, is dood. Die ou dame moes uitgesit word.

Met 43 jaar is die oudste beer van die dieretuin uitgesit, sê die Dieretuin direkteur Bernhard Blaszkiewitz op 18 November. Haar lewe lank het die reuse beer oor die jare moederinstink getoon teenoor die klein swart katjie wat eendag sommer net by die dieretuin opgedaag het, en het haar as een van haar kinders behandel.

Besoekers in die dieretuin was altyd opgewonde as hulle sien hoe innig die meerdere honderd kilogram swaar beer die omtrent 5 kg ligte kat vertroetel. Die kat het baie keer tussen die reuse pote van die beer geslaap en het soms die vis van die brood wat vir die beer aangebied was gepeusel. Internasionale zooloë het die besonderse paar jare lank besoek en ondersoek.

In die lente van 2000 het die kat Muschi skielik by die dieretuin opgedaag. Mäuschen het die klein besoekertjie dadelik aangeneem en het haar verdedig teen aanvalle van die ander bere.

Reeds drie keer het die dierevriendskap amper vroegtydig geëindig. Eenkeer moes die bere skuif na ‘n nuwe kamp omdat die dieretuin direksie in ‘n groter kamp bere en wolwe saam vrygelaat het.

In die tyd het Mäuschen alleen in die stal geleef. Maar die kat Muschi het nagte lang so intensief geskree, dat die dieretuin bestuur besluit het: die liefde seëvier. Die onwaarskynlike vriende word weer herenig.

Die einde

Ek hou nie eintlik van dieretuine nie, maar as mens kyk na die oorlewing van asiatiese swartbere in hulle natuurlike omgewing, dan is dieretuine soms al oplossing. Volgens die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur en Natuurlike Hulpbronne (IUBN) is die bere ‘n bedreigde spesie weens habitatverlies en jag vir liggaamsdele.

Lank lewe Mäuschen!

'n Lewe vol vreugde

Aletta — Wed, 10 Nov 2010 15:01:03 +0000

‘n Lewe vol vreugde

Die volgende is my definisie vir ‘n lewe vol vreugde:

As jy lewe met liefde is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met kinders is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met kos is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met vriende is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met sport is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met boeke is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met oefening is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met TV is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met diere is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met plante is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met mense is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met Wiskunde, Afrikaans en Engels, Aardrykskunde en Wetenskap, Tegnologie en Geskiedenis is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met die houding ‘Ek wil elke dag iets nuuts leer’ is jou lewe vol vreugde.

As jy kan sê ek wil eendag… is jou lewe vol vreugde.

As jy al sjokolade geëet het is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met familie is jou lewe vol vreugde.

As jy al ‘n storie geskryf het is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met musiek is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met instremente is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met kleure is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met herinneringe is jou lewe vol vregde.

As jy lewe met glimlagte is jou lewe vol vreugde.

As jy lewe met verbeelding is jou lewe vol vreugde.

Ek dink dit is vreugde, maar daar is nog bie goed wat mens kan by sit, as jy nog iets het wat jy sou beskou as vreugde is jy meer as welkom om dit in ‘n “comment” te plaas.

Aletta Simpson